Hayat şamarları yerdi her gün adetten.
Birkaç ölüm tokadı da benden…
Bir perçem hüzün darbesi
Ve yanına da yoksul kellesi
Portrede gibi otururdu…
Serseri…
Bir ateşkes sözü vardı hayatın ona.
Sağdan geldiler yıktılar
Soldan gelenler bıktırdılar
Önüne taş koymuşlar
Mütemadiyen düşerdi
Ancak O’nu aradı hep
Işıklar ilişti gözüne
Aldırmadı
Işıklar yıldırmadı
Hep huşu, hep korku bıraktı
Ruhuna ekiliydi birkaç tohum.
İlki olduğum.
Biri bulduğum,
Öteki sorduğum.
Etine batardı her gün
Gözyaşları ölümün
Yaprak solar
O hep ağrardı…
Evet, ağlardı ve arardı.
Bildikleri birkaç kitaptı.
İlki yandı.
Biri koparıldı,
Diğeri okunmadı.
Yazdıkları bir semaydı,
Öldükleri birer hayat
Üç hayat yaşadı;
İlki aşkın.
Biri batsın,
Diğeri çıksın…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder