Dakush.

Ben bu diyara nefes dursun diye ordu cikarmadim
Ordu; ben
Cikanlar; oydu
Bolen ve de kalanlar...gazi oldu.

Anit diktiler arkasindan
Mum yaktilar basucunda mezarin
Bir islem de boyle sonlandi
Bir sinav daha boyle bitti dediler

Oysa

Ben burada, ben degildim
Bitmis ve yenilmeyi ertelemis
Dusun, nedendir ki gordukleri hep kuslar, bulutlar, pembe balonlar
Havada suzuluyorlar
Derken,
Durmus gibi yapanlardan birkac tanesi dusuveriyor,
Urkekler;
Ulsersiz erkekler,
Kansersiz bedenler.
Tir tir titrer-ler.

« Kus! » dedi.
Yavas yavas ilerlerken,
Kus dedi, beni yakaladi.
Aldi goturdu;
Fildisi kuleler...
Bildigimiz yerler,
Hikayeler.
Kus dedi ve atladi ustume!
Pervasizca ve yersizce...
Korkmus mini mini bir kus donmustu?
Acti penceresinin panjurunu;
« Yine iceri, hep iceri... » dedi.

Yutkunmustu,
Ufuklarda kaybolmus,
Hayat bastirmadikca batmaz olmus.
Sonra pas verdiler,
Onu pas verdiler,
Pes etmediler
Ama es gecmeden,
Kafasina tam onikiden bir rovasatayi esirgemeden,
Pas verdiler onu.
Ona vermediler;
Onu bana verdiler.

Dogmus oldugum,
Dogacagim
Icinde olup dirilecegim insan kilifi... dantelsiz.

Gun oldugu, gece oldugu,
As hatta koyun oldugu gibi;
Insan bedeni:
Kininda kilic... gibi...

O ki, bedensiz
Ben pasi alincaya... dek.
Benden oteye gol yok!
Gol yok dedim.

« Kus! » dedi tuylerimden tuttu beni!
Kanatlarimdan salladi...
« Ozgurluge uc! » dedi,
« Uc! » dedi, tekrar etti

Sarsti beni.
Asabi kildi.
Kilifimi bozdu,
« Kus! » dedi bana « uc! » dedi

Kactim ama ucmadan,
Uctum ama kosmadan;
Kanat cirpmadan.
Ozgurluge teget gecmeden inadina,
Ozgurlukten bir parca koparmadan,
Gittim penceresine kondum.

Salt merak.

Sarki soyledi bana;
Kus dedi uc dedi.
Yine kondum,
Hala susmuyordu.

Kis geldi sonra,
Ben de dondum.

Elaleme rezil?
Iste boyle oldum.

Imza,
Kus.