oturdugum senler.

Benim oturdugum yerde atesler yok
Alevler sarmaz sokagi
Adamlar birbirini vurmaz
Soguk ruzgardan baska kimse gecmez benim sokaklardan

Kuru ekmek pesinde kosan adamlardan sadece birkaci

Gorebildi pencerelerden insanlar oldugunu
Insanlarin bu muhitte yasayabildigini
Yasadigini
Soludugunu

Benim oldugum yerde agaclar yok
Agaclar olmadigi icin ya da pek fazla gozukmedikleri icin

Hayat yok
Tek hucreliler var
Yogunlukla parazitler. . .

Kaldirimdan iki uc mutualist yakalar gozlerimiz

Sessizce olmayan agaclarin yasini tutar

Siyah kiyafetleriyle bir kadin. . .

Dogdugum yerde su yok,
Insanlarin ruhu yok,
Icleri sadece su...

Kuru adinda bir kadinim ben
Tanidigim sonralari
Kimligini emdigim
O oldugum

Yerini doldurdugum. . .

Kullarina bahsedilen bir iki cumle daha
Imanin saati bastirdi
Benim "coplugumde" horoz otmez
Benim mahallemde su yok, ruh var. . .

Insanlarin icinde ruh yok. . .

Ruh yok. . .

Su var.

Saat: 12:31
Evimden acilar cikti
Zihnimden ruyalar
Bir sen cikmadin

Demir atmis bu liman icine. . .
Benim barakadan sesler gelir,
Kavgalar edilir
Dayak da var
Istersen bir kulagini daya ve duy. . .

Buradan oraya gelene kadar
Sesler soldu hep
Soldu hep yapraklarim
Tek istedigim. . .

Uzadilar hayatlari
Gereginden fazla yasadilar
Sigara ictiler
Alkol bosalttilar banyolarin icine

Kustular sayisiz kere
Ayildilar
Ayiktilar. . .

Uzadilar cumleler
Egitildiler?
Anlasilmaz oldular
Batak denilen hayat
Iste onun icine girdiler.

Kimsesiz bir sesin acizligi
Kimsesiz bir ben
Koparmissin baglarini
Aklinda oyunlar oynaniyor

Birakma onlari
Onlar; anilar
Diyor. . .

Onlar; sensin.
Kabul et yenilmedin
Kabul et yenemedin
Yemek yemekten baska bir halt edemedin.
Japon yenlerine elini dahi suremedin.
Yalniz geldin yen yen diye satirlar yazdin. . .

Turettin!
Kustular sayisiz kere
Yerlere attilar
Yerlerde donduler. . .

Guzumden baharimdan dort mevsimimden
Bir tek sen ciktin.
Sunger gibi emdim alkolu
Sunger gibi siktilar

Bir tek sen ciktin.